« واسع » مىنويسد : معناه واسع المقدور لا يشقّ عليه ما يشاء من الزيادة . . . ودر توضيح « عليم » مىنويسد : عليم بمن يستحقّ الزيادة وقيل المراد واسع الرحمة لا يضيق عن مضاعفته ، عليم بما كان من النفقة . منظور علّامه حلّى از أهل سنّت در ايضاح مخالفة السنّة عنوان كتاب ، ايضاح مخالفة السنّة لنصّ الكتاب والسنّة است وچنان‌چه گذشت اين كتاب نوعي تفسير كلامي محسوب مىشود كه در آن علّامه حلّى مباني كلامي أهل سنّت را بر قرآن عرضه كرده ووجوه مخالفت كلام أهل تسنّن را با تك‌تك آيات بررسى كرده است . هرچند علّامه حلّى ، صريحا اظهار نكرده است كه مراد وى از أهل سنّت در اين كتاب ، اشاعره هستند امّا اكثريت قريب به اتّفاق مباني كلاميى كه وى بر قرآن عرضه كرده وآن را با قرآن متناقض يافته است ، أصول ومباني كلامي اشاعره است كه در مباحث بعدى به آن اشاره خواهد شد . در متن اين تفسير نيز جملاتى به چشم مىخورد كه به‌گونه‌اى نشان مىدهد ، منظور علّامه از أهل سنّت در اين كتاب ، فرقه معتزله نبوده است . وى در ذيل آية 213 سوره بقره مىنويسد : البشارة إنّما تحصل لو علم المبشّر أو ظنّ وصول ما بشّر به إليه من الخير ، وهو غير حاصل عند أهل السنّة حيث لم يجعلوا للطاعة مدخلا في استحقاق الثواب ، وجوّزوا تعذيب المطيع وإثاية العاصي ، وإنّما يصحّ على قواعد المعتزلة ، وخالف السنّة فيه . در اين متن ملاحظه مىشود علّامه ، أهل سنّت را در مقابل معتزله آورده است . پس مىتوان چنين استنباط نمود كه مراد علّامه از أهل سنّت اشاعره‌اند زيرا آنان به جهت انكار حسن وقبح عقلي ، طاعت را در استحقاق ثواب مؤثر نمىدانند وروا مىدانند كه